İnsan bazen hayatıyla ilgili bir süreklilik hissedemeyebilir. Zamanla uzun ve tutarlı bir bağ kuramayabilir. Bir şeylerin bitip yeniden başlaması ya da yeni bir şeylerin başlaması üzerine yaşayabilir. Çoğu zaman bir dönemin geçici olarak yaşanıyor olması ve bu dönemin ardından başlayacak güzel ve belirsiz zamanlar söz konusudur. Ve insan tüm hayatını geçici olarak yaşadığını fark ettiğinde bu tür bir bağ arayabilir. Bu bağ nesnelere, ilişkilere veya bu tür bir başka şeye duyulan muhafazakar bir bağ değil, aksine nesne, insan ve olaylardan bağımsız, zamana içkin bir bağdır. Zamanın aslında var olmadığı ve insanların akıl sağlığı için kavramsallaştırıldığı düşünüldüğünde bunun belki de tehlikeli bir bağ olduğu görülebilir. Ancak, günlük ve hasis kaygıların ötesinde ve bunlardan soyut düşünebilmeye, varoluşa dair nesnel bir algıya sahip olabilmeye bir adım daha yaklaşabilmek için böyle bir bağa sahip olmak gerekiyor olabilir. “Gitme”nin kavramsal cazibesi de buradan geliyor olsa gerek. Bir yere varma amacı gütmeden gidiyor olmak, son noktada tutarlı ve sürekli bir ilişki kurmak demek olabilir zamanla.
***
Ya da bunun tam aksine ”Gitme”nin kavramsal cazibesine kapılarak kendimizce kurguladığımız zaman algısı içerisinde; -”Gitme”lere fazlaca alışıp- kendimizden, nesnelerden ya da ilişkilerden bağımsız, zamana içkin kurulacak bir bağın cazibesinden kaçıyor olabiliriz.
Ancak, günlük ve hasis kaygıların ötesinde ve bunlardan soyut düşünebilmeye, varoluşa dair nesnel bir algıya sahip olabilmeye bir adım daha yaklaşabilmek için böyle bir bağa sahip olmak gerekiyor olabilir. Belki de tehlikeli gibi görünen bu bağ, varoluşa dair nesnel bir algıya sahip olabilmek adına çıkılan yolun kendisidir, önemli bir ayrımıdır ya da bükülme noktasıdır. Ve belki de gitmeye dair bir sözümüzün olabilmesi adına bu tehlikeli yolculuğu göze alabiliyor olmak gerekir.
Yolun tehlikesi göze alınan kırılmalarla eşdeğerde olmayabilir. Belki de asıl tehlikeli olan zamana içkin bu bağın var olabileceğine dair umudunuzla çıktığınız yolculukta, yolu ve göze alan bir diğer yolcuyu görmezden gelmektir.
“Bana başka gülüyor, ben de seni sevecek gibiyim ama daha değil der gibi gülüyor.
Bekle diyor sanki bana.
Ben de bekliyorum.”Ali Lidar
Çayi bitirduk geliyoruz